13 november 2020, 21:14

2016-2017

Het jaar van Eostre

In het academiejaar 2016-2017 zijn er nog steeds dezelfde welbespraakte rector, dezelfde fantasierijke dirigent en dezelfde tradities. Je zou haast vermoeden dat het een rustig jaar wordt. Niets bleek minder waar. Aidoni, die zoetgevooisde vogel, is weggevlogen en lentegodin Eostre strijkt neer.

Onze nieuwe, bevlogen secretaris Lode wil zoveel mogelijk studenten warm maken en zo komt het dat we in Groep T zingen, als waren we popidolen, met geluidsversterking in de hemelhoge hal. Wat zijn we blij als we na twee weken aulazingen ook heel wat nieuwe leden kunnen verwelkomen! We leren elkaar kennen op de plaats waar al meer dan één wonder geschiedde, en die ieder bestuur nauw aan het hart ligt, het koorkot. Voor de gelegenheid is ons huisje in het Groot Begijnhof tot een heuse kermis getransformeerd waar je eendjes kan vissen bij reisleidster Ljuba, racen door de kamer met animatieverantwoordelijke Stijn of je toekomst kan laten voorspellen door medium en penningmeester Charlotte.

Heuglijk nieuws!

Heuglijk nieuws! Koen, onze dirigent, gaat trouwen. In de Onze-Lieve-Vrouw-ten-Poelkerk in Tienen bezingen we met enkele leden van het LUK de liefde. Natuurlijk kan een groen cadeau niet achterwege blijven om Koen en Annelies al het moois van de wereld toe te wensen.

O Nata Lux, ons kerstconcert in de Sint-Jan-de-Doperkerk, is een groot succes, zo groot dat het aantal verkochte kaarten het aantal stoelen ruimschoots dreigt te overschrijden… Een gewillige technische dienst lost ons (luxe)probleem op. Tip voor de toekomst: stoelen sorteer je per kleur.

Nieuwe woorden, oude dingen

Schlageren zal het LUK nooit verleren. Nieuwe woorden bedenken ook niet. In de prachtige Universiteitshal, zo herkenbaar voor elke alumnus, schlageren jong en oud tijdens de interjubileumavond. Waarschijnlijk zeg ik u niets nieuws: liefde ontluikt in het LUK. Bijna de helft van de zaal veert recht bij de vraag wie zijn geliefde ontmoet heeft in het koor. Toevallig of niet, maar ook dat jaar organiseren we weer danslessen.

LUK-leden zijn creatief en dat blijkt ook op LUKkelpop, een talentenavond in ’t Vervolg. Samen jammen, gedichten voordragen of neusfluit spelen. Niets is te gek! Met Charlotte snuister ik door de archieven van het LUK in de Universiteitsbibliotheek en zo leren we ineens de geschiedenis van de geluidsopname (inclusief magneetbanden en lp’s). Wat maakte mij dat gelukkig, de wetenschap dat eindelijk al dat materiaal, die wonderlijke geschiedenis van het LUK, geïnventariseerd zou worden. 

De lentegodin slaapt niet meer

Maar Eostre is niet helemaal gerust. Een ambitieus project is op til. Samen met koor Tourdion organiseren we een concert met orkest, kinderkoor, slagwerk en solisten. We zullen de Carmina Burana van Carl Orff zingen, een imposant werk waar we het concert ook naar vernoemen. Toch kunnen we niet anders dan verliefd worden bij het horen van de eerste orgelklanken van de psalmen geschreven door Jules Van Nuffel. Het LUK houdt van tradities, en alsjeblief, laat Van Nuffel, lieveling van onze dirigent Koen Vits, er toch één worden.

Het project, dat uitdagend is in al zijn facetten, bezorgt onze lentegodin slapeloze nachten, diepgravend detectivewerk en zelfs zij zal piekeren dat het een lieve lust is. Maar dan is het klaar. Drie uitverkochte zalen, drie indrukwekkende concerten en zoveel mensen die ontzettend hun best doen. Nooit zal ik vergeten wat ik na het laatste concert voelde: immense trots en dankbaarheid, voor zo’n prachtig koor en dirigent, voor zo’n bestuur dat mij een der mooiste jaren uit mijn leven bezorgde. 

Koninklijk

Samen ontdekken we de wereld, maar vooral het bos als we in Olmen en Zutendaal zijn. Om de concerten voor te bereiden gaan we telkens op een heerlijk weekend, georganiseerd door reisleidster Ljuba. Sinterklaas komt op bezoek, er is een nachtelijk spel en een feestmaal wordt steevast voorzien door de kookploeg, die bestaat uit oud-leden voor wie het afscheid te zwaar valt. 

En dan is er de reis! In Slovakije ontdekken we oude zilvermijnen in Banská Štiavnica. We leren dat Boeda en Pest afzonderlijke stadsdelen zijn en verkennen ruined pubs. We tonen ons sportief tijdens stand up paddling op het Balatonmeer (en maken het toekomstig archiefmateriaal ondertussen op moderne wijze met een drone). In Wenen spelen we Sissi aan het Schloss Schönbrunn en als summum worden we feestelijk onthaald voor een concert op de Belgische ambassade. Alsof we toen al koninklijk waren.

Tiny

namens Eostre
bestuur 2016-2017

Tiny Pagnaer (voorzitter)
Charlotte Vekemans (penningmeester)
Lode Rosseel (secretaris)
Ljuba Ponomarev (reisleider)
Stijn Verheyen (animatie)

Koen Vits (dirigent)

Deze tekst werd geschreven naar aanleiding van het vijftigjarige jubileum van het koor en verscheen in 50 jaar Leuvens Universitair Koor. Een vijftigstemmige ode (2019).